What will you learn?
- Czym karmić krowy mleczne na co dzień, aby zbudować dobrą bazę dawki?
Podstawą żywienia krów mlecznych powinny być jakościowe pasze objętościowe, głównie kiszonka z kukurydzy o 30-35% suchej masy oraz sianokiszonka z traw lub mieszanek motylkowatych. Taka baza dostarcza energii, włókna i stabilizuje pracę żwacza, a dopiero na niej dobiera się paszę treściwą, minerały i suplementy.
- Ile energii NEL i jakiego białka potrzebuje krowa mleczna w dawce?
Krowa mleczna potrzebuje nie tylko odpowiedniej ilości paszy, ale też właściwej koncentracji energii i dobrze zbilansowanego białka. Dla krowy 600 kg dającej 20 kg mleka zapotrzebowanie wynosi około 98,9 MJ NEL dziennie, a w okresie okołoporodowym znaczenie ma też udział białka RDP i RUP, bo od tego zależy praca żwacza i dostępność aminokwasów.
- Jakie minerały i witaminy są najważniejsze w żywieniu krów mlecznych dla zdrowia stada?
W żywieniu krów mlecznych kluczowe są wapń, fosfor, magnez, sód oraz mikroelementy takie jak selen, cynk, żelazo i miedź. Ich niedobory mogą pogarszać płodność, odporność, zdrowie racic i wyniki po wycieleniu, dlatego dawka powinna uwzględniać także witaminę E oraz precyzyjnie dobraną mieszankę mineralno-witaminową.
- Dlaczego źle zbilansowana dawka dla krów mlecznych obniża mleczność i pogarsza zdrowie?
Źle zbilansowana dawka dla krów mlecznych zwykle uderza jednocześnie w mleczność, zdrowie i rozród, nawet jeśli początkowo objawy są mało wyraźne. Zbyt mało włókna efektywnego, niestabilna struktura TMR-u albo deficyt energii po wycieleniu zwiększają ryzyko kwasicy, ketozy, problemów z racicami i spadku tłuszczu w mleku.
Zastanawiasz się, czym karmić krowy mleczne, by utrzymać wysoką mleczność i ograniczyć ryzyko ketozy, kwasicy czy mastitis? W artykule znajdziesz zasady układania dawki: od bazy objętościowej i energii NEL po białko, minerały, witaminy i dodatki wspierające zdrowie stada.
What will you find in the article?
Czym karmić krowy mleczne na co dzień: baza dawki
Jeśli chcesz ustalić, czym karmić krowy mleczne na co dzień, zacznij od podstawy, czyli od jakościowych pasz objętościowych. W praktyce bazą dawki najczęściej jest kiszonka z kukurydzy o 30-35% suchej masy and sianokiszonka z traw lub mieszanek motylkowatych. To właśnie one dostarczają energii, włókna i stabilności pracy żwacza. Pasza treściwa, dodatki mineralne czy suplementy mają sens dopiero wtedy, gdy ta baza jest dobrze przygotowana.
Jak obliczyć pobranie suchej masy
Układanie dawki warto zacząć od oszacowania, ile suchej masy krowa jest w stanie pobrać. Dla sztuki o masie 600 kg and efficiency of about 20 kg mleka dziennie możesz przyjąć prosty wzór: 2,5-3,5% masy ciała + 0,1 × dzienna wydajność mleka. W liczbach daje to zakres około 17-23 kg suchej masy na dobę.
Jak to policzyć w praktyce? Sama masa ciała daje 15-21 kg suchej masy, a do tego dochodzi około 2 kg wynikające z produkcji 20 kg mleka. To nie jest sztywny wynik dla każdej sztuki, ale bardzo dobry punkt wyjścia. Krowa świeżo po wycieleniu, sztuka w szczycie laktacji albo zwierzę z gorszym apetytem mogą odbiegać od tej wartości. Dlatego zawsze obserwuj nie tylko tabelę, ale też realne pobranie paszy, kondycję i skład mleka.
Jakie pasze objętościowe powinny dominować
W codziennej dawce powinny dominować pasze objętościowe dobrej jakości, a nie przypadkowa mieszanka tego, co akurat jest pod ręką. Kiszonka z kukurydzy wnosi głównie energię, natomiast sianokiszonka dostarcza bardziej strukturalnego włókna i uzupełnia dawkę pod kątem białka. Taki układ ułatwia stabilne żywienie i zmniejsza ryzyko nagłych wahań fermentacji w żwaczu.
If you are wondering, czym karmić krowy mleczne, pamiętaj, że sama kiszonka z kukurydzy nie wystarczy. Jest cenna, ale nie pokrywa samodzielnie potrzeb na białko, minerały, witaminy i włókno efektywne. Dlatego zwykle łączy się ją z sianokiszonką oraz częścią treściwą lub mieszanką uzupełniającą. Dobre pasze objętościowe pozwalają też ograniczyć koszt żywienia, bo zmniejszają presję na dokarmianie drogimi komponentami.
Dlaczego struktura dawki ma znaczenie
W żywieniu krów liczy się nie tylko skład chemiczny, ale też struktura dawki. Zbyt drobno pocięte pasze sprzyjają sortowaniu TMR-u. Krowa wybiera smaczniejsze i bardziej energetyczne frakcje, a zostawia dłuższe włókno. W efekcie jednego dnia pobiera nadmiar szybko fermentujących węglowodanów, a innego ma niedobór struktury. To prosta droga do niestabilnego pH żwacza, spadku tłuszczu w mleku i pogorszenia pobrania paszy.
Włókno efektywne działa jak mechaniczny regulator pracy żwacza. Zmusza krowę do przeżuwania, zwiększa wydzielanie śliny i pomaga buforować treść żwacza. Jeśli dawka jest zbyt miałka, ślina nie nadąża z neutralizowaniem kwasów fermentacyjnych. Dlatego przy ocenie TMR-u patrz nie tylko na analizę laboratoryjną, ale też na długość cięcia, jednorodność mieszanki i to, czy na stole paszowym nie zostają odsortowane resztki.
💡 Ile suchej masy dziennie?: Krowa 600 kg dająca 20 kg mleka pobiera zwykle ok. 17-23 kg SM/dzień. To punkt wyjścia do układania dawki, nie gotowy schemat dla każdego stada.
Energia i białko w dawce: ile NEL i jakie frakcje białka
Po ustaleniu bazy dawki trzeba sprawdzić, czy pokrywasz potrzeby energetyczne i białkowe. Tu najczęściej pojawia się pytanie nie tylko czym karmić krowy mleczne, ale też ile energii i jakiego białka powinno być w porcji. Sama ilość paszy nie wystarczy, jeśli jej wartość pokarmowa jest za niska albo źle dopasowana do fazy laktacji.
Przykładowe zapotrzebowanie dla krowy 600 kg
W systemie NEL dla krowy o masie 600 kg living needs are approximately 35.5 MJ NEL per day. Do tego dochodzi energia na produkcję mleka. Przy mleku o zawartości tłuszczu 4% przyjmuje się około 3,17 MJ NEL na każdy 1 kg mleka. Jeśli krowa daje 20 kg mleka, sama produkcja wymaga około 63,4 MJ NEL. Łącznie daje to około 98,9 MJ NEL na dobę, bez uwzględniania dodatkowych strat czy szczególnych obciążeń.
Taki przykład pokazuje, dlaczego dawka dla krowy mlecznej nie może być budowana intuicyjnie. Jeśli krowa pobiera 20 kg suchej masy, średnia koncentracja energii w dawce musi być odpowiednio wysoka, aby dostarczyć blisko 100 MJ NEL. Słaba kiszonka, zbyt duży udział słomy albo przypadkowo dobrana mieszanka treściwa szybko obniżą bilans energetyczny, nawet jeśli stół paszowy wygląda na pełny.
RDP i RUP w żywieniu krów mlecznych
Białko w dawce nie jest jednorodne. W praktyce liczy się podział na RDP, czyli białko rozkładane w żwaczu, oraz RUP, czyli białko nieulegające rozkładowi w żwaczu i przechodzące dalej do trawieńca oraz jelit. Prościej mówiąc: RDP odżywia mikroflorę żwacza, a RUP pomaga dostarczyć aminokwasy tam, gdzie naprawdę są wchłaniane przez organizm.
W okresie okołoporodowym dawka powinna zawierać około 18-19% białka ogólnego, z czego 35-40% jako RUP. To ważne, bo świeżo wycielona krowa ma wysokie potrzeby produkcyjne, a jednocześnie pobranie paszy bywa ograniczone. Jeśli całe białko będzie oparte głównie na frakcji szybko rozkładanej, mikroflora skorzysta, ale sama krowa może nie dostać odpowiedniej ilości aminokwasów do produkcji mleka i regeneracji.
Nie oznacza to, że im więcej RUP, tym lepiej. Nadmiar białka nierozkładanego bez równowagi z energią i RDP także nie daje dobrego efektu. Chodzi o balans: żwacz musi mieć warunki do pracy, a organizm krowy musi dostać materiał do odbudowy tkanek, odporności i syntezy mleka.
Kiedy wybrać paszę standardową, a kiedy wydajnościową
Typowe pasze standardowe dla krów mlecznych mają zwykle 18-20% białka and about 6,5-6,8 MJ NEL/kg suchej masy. Pasze wysokowydajne lub koncentraty „high performance” osiągają 20-26% białka i energię co najmniej 7,0 MJ/kg SM. Różnica nie polega wyłącznie na „mocy” mieszanki, ale na jej przeznaczeniu.
Dla stada o umiarkowanej wydajności, przy bardzo dobrej kiszonce i sianokiszonce, pasza standardowa często w zupełności wystarcza. Gdy jednak masz krowy na wysokiej produkcji, świeżo po wycieleniu albo w szczycie laktacji, zwykła mieszanka może nie pokryć zapotrzebowania bez nadmiernego zwiększania jej ilości. Wtedy lepiej sięgnąć po koncentrat o wyższej zawartości białka i energii, zamiast po prostu dosypywać więcej tego samego.
Minerały, witaminy i dodatki wspierające zdrowie stada
Dobrze zbilansowana energia i białko to podstawa, ale zdrowie stada bardzo często rozstrzyga się na poziomie minerałów, witamin i dodatków funkcjonalnych. Właśnie tutaj najłatwiej o błędy, bo niedobory nie zawsze dają gwałtowne objawy. Częściej widzisz pogorszenie płodności, słabsze racice, więcej mastitis albo gorsze wyniki po wycieleniu.
Minerały krytyczne dla krów mlecznych
Do najważniejszych makroelementów należą wapń, fosfor, magnez i sód. Wapń odpowiada nie tylko za kościec, ale też za skurcze mięśni i sprawność metaboliczną po wycieleniu. Jego niedobór zwiększa ryzyko mlekowej gorączki. Fosfor wspiera gospodarkę energetyczną i rozród. Magnez jest ważny dla układu nerwowego i mięśniowego, a sód wpływa między innymi na gospodarkę wodną i apetyt.
W praktyce niedobory tych pierwiastków przekładają się na konkretne problemy: zaleganie poporodowe, słabszą płodność, gorszą kondycję kośćca, spadek pobrania paszy i podatność na zaburzenia metaboliczne. Równie ważne są mikroelementy, szczególnie selen, cynk, żelazo i miedź. Ich przewlekły niedobór może obniżać odporność i wydajność, nawet jeśli dawka wygląda dobrze pod względem energii.
Witaminy i dodatki przeciw ketozie
Wśród witamin szczególne znaczenie mają vitamin E and selenium. Ten duet jest mocno związany z odpornością, zdrowiem wymion i profilaktyką zatrzymań łożyska. Jeśli po wycieleniu w stadzie częściej pojawiają się problemy z macicą, zapalenia wymion lub dłuższy powrót do pełnej aktywności, warto dokładnie sprawdzić właśnie ten obszar.
W profilaktyce ketozy i stłuszczenia wątroby pomocne są także dodatki funkcjonalne. Niacin wspiera metabolizm tłuszczów i prawidłową syntezę białka w żwaczu. Cholina, szczególnie w okresie przedporodowym i okołoporodowym, pomaga odciążyć wątrobę. Propylenoglikol jest klasycznym dodatkiem energetycznym wspierającym glukoneogenezę, czyli wytwarzanie glukozy z prekursorów innych niż skrobia.
Warto jednak podkreślić jedną rzecz: żaden dodatek nie zrekompensuje źle policzonej dawki. Jeśli krowa dostaje za mało energii, zbyt mało włókna albo słabej jakości kiszonkę, nawet dobry suplement będzie tylko częściowym wsparciem.
Bufory i drożdże w dawkach wysokowydajnych
Przy dawkach o większym udziale pasz treściwych przydatne są dodatki stabilizujące pracę żwacza. Kwaśny węglan sodu podaje się zwykle w ilości 100-200 g per animal per day. Jego zadaniem jest wspieranie prawidłowego pH żwacza, poprawa strawności włókna i ograniczanie ryzyka kwasicy.
Drugą grupą są feed yeast, najczęściej w dawce 5-10 g dziennie. Pomagają stabilizować fermentację, poprawiają pobranie suchej masy i wspierają mikroflorę żwacza. To szczególnie przydatne w stadach, gdzie dawki są intensywne, a każda utrata pobrania szybko odbija się na mleku.
✅ Bufor tylko z włóknem: Kwaśny węglan sodu działa najlepiej, gdy dawka ma dość włókna efektywnego. Sam bufor nie naprawi źle zbilansowanego TMR-u.
Żywienie w okresie okołoporodowym i na szczycie laktacji
Największe błędy żywieniowe nie zawsze wychodzą przy średniej wydajności stada. Najczęściej ujawniają się wtedy, gdy krowa jest metabolicznie najbardziej obciążona, czyli przed wycieleniem, tuż po nim oraz w szczycie laktacji. To właśnie w tych momentach trzeba szczególnie precyzyjnie ocenić, czym karmić krowy mleczne, żeby nie gonić później skutków spadku zdrowotności.
Okres przed i po wycieleniu
Okres okołoporodowy to czas najwyższego ryzyka ketoz, zatrzymań łożyska i spadku płodności. Krowa przygotowuje się do laktacji, a jednocześnie pobranie paszy często nie nadąża za rosnącymi potrzebami. Dlatego dawka musi być dobrze pokryta energetycznie, zawierać odpowiednią ilość białka, w tym istotny udział RUP, oraz wspierać pracę wątroby i żwacza.
W praktyce oznacza to konieczność pilnowania jakości kiszonek, odpowiedniego bilansu mineralnego oraz sensownego włączenia dodatków takich jak niacyna, cholina, propylenoglikol czy drożdże. To nie są „magiczne” rozwiązania, ale narzędzia ograniczające skutki ujemnego bilansu energii, który po wycieleniu bywa trudny do uniknięcia.
Jeżeli w Twoim stadzie po wycieleniu pojawiają się spadki apetytu, osowiałość, ciała ketonowe w mleku lub moczu albo szybka utrata kondycji, problem zwykle zaczyna się wcześniej niż w dniu wycielenia. Bardzo często przyczyną jest niewłaściwie przygotowana dawka przejściowa.
Szczyt laktacji: więcej treściwej, ale bez kwasicy
Krowa produkująca ponad 30 kg mleka dziennie często potrzebuje 8-9 kg of concentrated feed per day. Najbezpieczniej podzielić tę ilość na 3-4 odpasy, aby ograniczyć gwałtowne skoki fermentacji w żwaczu. Rozłożenie podania treściwej w czasie jest tak samo ważne jak sama ilość.
Jednocześnie nie wolno zapominać o strukturze dawki. Samo dokładanie paszy treściwej bez kontroli włókna efektywnego to prosty sposób na kwasicę podkliniczną. Krowa może chwilowo zwiększyć mleko, ale szybko pojawi się niższy tłuszcz, luźniejszy kał, gorsze przeżuwanie i większe ryzyko problemów z racicami. Intensywne żywienie działa tylko wtedy, gdy żwacz pozostaje stabilny.
Najczęstsze błędy żywieniowe i ich skutki dla zdrowia i mleczności
Błędy w dawce nie zawsze dają natychmiastowy, spektakularny objaw. Częściej widzisz serię drobnych sygnałów: spadek tłuszczu w mleku, gorszą płodność, więcej kulawizn, słabszy apetyt po wycieleniu. Właśnie dlatego warto znać najczęstsze mechanizmy, przez które źle zbilansowane żywienie uderza w wynik ekonomiczny stada.
Kwasica i sortowanie dawki
One of the most common problems is zbyt mało włókna efektywnego przy jednoczesnym nadmiarze łatwo fermentujących węglowodanów. Taka dawka przyspiesza produkcję kwasów w żwaczu, obniża jego pH i zwiększa ryzyko kwasicy. Skutki są kosztowne: spadek mleczności, obniżenie tłuszczu w mleku, gorsze pobranie paszy i większa podatność na kulawizny.
Dużą rolę odgrywa tu także sortowanie TMR-u. Jeśli mieszanka jest zbyt nierówna lub nadmiernie rozdrobniona, krowy wybierają smakowite frakcje bogate w skrobię, a zostawiają to, co powinno stabilizować żwacz. Na papierze dawka może wyglądać poprawnie, ale w praktyce zwierzę pobiera coś zupełnie innego.
Ketoza i ujemny bilans energii
Drugim klasycznym problemem jest ujemny bilans energii po wycieleniu. Krowa nie zjada tyle, ile potrzebuje, więc zaczyna intensywnie zużywać własne rezerwy tłuszczu i mięśni. To zwiększa ryzyko ketozy i stłuszczenia wątroby. Z zewnątrz często widać tylko szybką utratę kondycji, gorszy apetyt i słabszy rozruch laktacji, ale w tle uruchamia się cały łańcuch zaburzeń metabolicznych.
Im wyższa wydajność genetyczna stada, tym mniej miejsca na błędy. Krowa może mieć potencjał do produkcji 35-40 kg mleka, ale jeśli nie ma z czego tego mleka wyprodukować, organizm zapłaci za to zdrowiem. Dlatego w pierwszych tygodniach laktacji trzeba szczególnie dokładnie obserwować pobranie paszy, przeżuwanie, kondycję i parametry mleka.
Wpływ żywienia na wymiona, racice i płodność
Żywienie wpływa nie tylko na litr mleka, ale też na odporność tkanek i zdolność do regeneracji. Selen, witamina E i cynk wspierają zdrowie skóry, błon śluzowych i wymion, dlatego ich właściwy poziom ma znaczenie w ograniczaniu zapaleń wymienia. Z kolei magnez i sód są istotne dla przewodnictwa nerwowego, pracy mięśni i stabilności metabolizmu.
To samo dotyczy racic i rozrodu. Krowa żywiona zbyt kwaśną, niestabilną dawką częściej ma problemy z racicami, a sztuka obciążona przewlekłym deficytem energetycznym wolniej wraca do cyklu i gorzej się zaciela. Mówiąc prosto: źle zbilansowana dawka bardzo rzadko psuje tylko jeden wskaźnik. Najczęściej uderza jednocześnie w mleko, zdrowie i rozród.
⚠️ Nie dosypuj treściwej w ciemno: Więcej paszy treściwej nie zawsze oznacza więcej mleka. Bez kontroli włókna, struktury i pH żwacza rośnie ryzyko kwasicy i spadku tłuszczu w mleku.
Jak dobrać mieszankę uzupełniającą i suplementy do potrzeb stada
Dobór mieszanki uzupełniającej powinien wynikać z realnej wydajności stada, jakości pasz objętościowych i fazy laktacji. Nie każda krowa potrzebuje paszy wysokobiałkowej, ale też nie każdą da się poprowadzić na mieszance podstawowej. Gdy analizujesz, czym karmić krowy mleczne, patrz na całą dawkę, a nie tylko na etykietę worka.
Parametry mieszanek uzupełniających
Dobrym przykładem paszy dla umiarkowanej produkcji jest mieszanka zawierająca około 16% białka surowego i 7,0 MJ/kg suchej masy. Taki wariant zwykle sprawdza się przy produkcji około 10-15 litrów mleka dziennie, o ile baza objętościowa jest dobra. To ważne zastrzeżenie, bo nawet najlepsza mieszanka nie naprawi słabej sianokiszonki czy przegrzanej kiszonki z kukurydzy.
Jeżeli stado produkuje więcej mleka, albo krowy są w bardziej wymagających fazach laktacji, rośnie sens stosowania mieszanek z wyższym poziomem białka i energii. W praktyce najpierw oceniasz, ile dostarczają kiszonki, a dopiero potem „dopieszasz” brakującą część mieszanką uzupełniającą.
Kiedy sięgnąć po koncentrat wysokowydajny
Koncentraty o zawartości 20-26% białka i energii co najmniej 7,0 MJ/kg SM mają sens tam, gdzie zwykła mieszanka przestaje wystarczać. Dotyczy to zwłaszcza krów wysokowydajnych, świeżo wycielonych i sztuk w szczycie laktacji. W takich przypadkach nie chodzi o to, by dać „mocniejszą paszę” dla zasady, ale by uzupełnić niedobory bez nadmiernego zwiększania objętości dawki.
To rozwiązanie jest szczególnie przydatne, gdy pobranie suchej masy jest ograniczone. Krowa fizycznie nie zje dużo więcej, więc każda porcja musi być bardziej skoncentrowana. Oczywiście nadal obowiązuje zasada kontroli struktury i włókna. Koncentrat ma wspierać wydajność, a nie destabilizować żwacz.
Gdzie w planie żywieniowym pasują rozwiązania Ruminty
W praktycznym planie żywieniowym warto rozdzielić trzy poziomy działania: baza dawki, mieszanka uzupełniająca i dodatki celowane. W tym trzecim obszarze mieszczą się rozwiązania, które mają wspierać określone momenty ryzyka lub konkretne funkcje organizmu. Właśnie tak warto patrzeć na preparaty Ruminty.
Ketostop bolus and Energymax Vit pasują przede wszystkim do okresu okołoporodowego i pierwszych tygodni laktacji, gdy rośnie ryzyko ketozy i ujemnego bilansu energii. Ich rola polega na wsparciu glukoneogenezy oraz dostarczeniu składników pomocnych metabolicznie wtedy, gdy krowa nie nadąża z pobraniem energii z dawki podstawowej.
Maxdrink można logicznie włączyć tam, gdzie zależy Ci na odbudowie mikroflory żwacza i wsparciu krowy po wycieleniu, zwłaszcza przy intensywnym żywieniu. To ważne, bo zdrowy żwacz decyduje o tym, czy nawet dobrze policzona dawka rzeczywiście zostanie wykorzystana. Z kolei Diablock może być elementem szerszego planu wspierającego zdrowie przewodu pokarmowego i ograniczanie strat składników odżywczych w sytuacjach problemowych.
Warto też pamiętać, że żywienie nie kończy się na stole paszowym. Zdrowie wymion i racic współgra z bilansem mineralno-witaminowym, ale wymaga również właściwej higieny. Dlatego preparaty do higieny poudojowej i pielęgnacji racic dobrze uzupełniają plan zarządzania stadem, choć nie zastępują prawidłowej dawki. Najważniejsza zasada pozostaje niezmienna: suplement jest dodatkiem do bilansowania dawki, a nie zamiennikiem jakościowej paszy.
Frequently asked questions
How much dry matter should a dairy cow eat per day?
Dla krowy 600 kg dającej około 20 kg mleka orientacyjnie będzie to 17-23 kg SM dziennie. Wynika to ze wzoru 2,5-3,5% masy ciała plus 0,1 x dzienna wydajność. Dokładna wartość zależy od jakości pasz, zdrowia i fazy laktacji.
Czy sama kiszonka z kukurydzy wystarczy w dawce dla krowy mlecznej?
Nie. Kiszonka z kukurydzy dobrze dostarcza energii, ale nie pokrywa sama zapotrzebowania na białko, włókno strukturalne, minerały i witaminy. Zwykle łączy się ją z sianokiszonką oraz mieszanką treściwą lub uzupełniającą.
Ile paszy treściwej podawać krowie dającej ponad 30 litrów mleka?
Przy wydajności ponad 30 kg mleka dziennie często podaje się 8-9 kg paszy treściwej na dobę. Najlepiej rozdzielić ją na 3-4 odpasy, aby ograniczyć wahania pH żwacza i ryzyko kwasicy. Ostateczna ilość zależy od jakości pasz objętościowych.
Po czym poznać, że dawka zwiększa ryzyko kwasicy?
Typowe sygnały to spadek tłuszczu w mleku, luźniejszy kał, sortowanie TMR-u i niższe pobranie paszy. Problem zwykle pojawia się przy zbyt małej ilości włókna efektywnego i nadmiarze szybko fermentujących węglowodanów. Warto wtedy skorygować strukturę dawki i rozważyć bufor.
Jakie dodatki warto stosować po wycieleniu?
Po wycieleniu często stosuje się dodatki energetyczne, niacynę, cholinę, propylenoglikol, drożdże oraz witaminę E z selenem. Ich celem jest wsparcie glukoneogenezy, pracy wątroby, odporności i stabilizacji żwacza. W praktyce korzysta się też z bolusów i suplementów powycieleniowych.
Kiedy wybrać mieszankę 16%, a kiedy paszę 20-26% białka?
Mieszanka około 16% białka i 7,0 MJ/kg SM zwykle sprawdza się przy niższej produkcji, około 10-15 l mleka, jeśli baza paszowa jest dobra. Przy wyższej wydajności częściej potrzebne są pasze 18-20% białka lub koncentraty 20-26% białka i energii co najmniej 7,0 MJ/kg SM.
Dobrze ułożona dawka dla krowy mlecznej zawsze zaczyna się od jakościowych pasz objętościowych, a dopiero później przechodzi do energii, białka i dodatków funkcjonalnych. Jeśli regularnie kontrolujesz pobranie suchej masy, strukturę TMR-u i stan zdrowia stada, łatwiej unikniesz kosztownych błędów i lepiej dopasujesz żywienie do realnej wydajności.
Find out more – Click here: https://ruminta.eu/
